Wierzbówka staje się miejscem, w którym kobiety odzyskują siebie – powoli, delikatnie, czasem wbrew własnym lękom. Odnowiony dworek, ukryty w cieniu starych wierzb, przyciąga osoby zmęczone życiem, trudnymi decyzjami i własną przeszłością. Kamila z nadzieją spogląda w stronę Pawła, choć jej ciotka, ekscentryczna hrabina Kalina Horyńska, ma zupełnie inne plany wobec siostrzenicy. Helena próbuje pogodzić pracę, opiekę nad Werką, która szaleje z tęsknoty za córką, i dawną miłość, która niespodziewanie puka do drzwi piekarni. Julia, zagubiona i niepewna, uczy się podejmować decyzje, które wcześniej bała się nawet rozważać. Wioletta, wychowana w rodzinie kontrolującej każdy jej ruch, stawia pierwsze samodzielne kroki. Ewa, zmęczona codziennością matki i żony, próbuje wyzbyć się nawyku myślenia o wszystkich poza sobą. W tle pulsuje życie miasteczka – romantyczne uniesienia, rodzinne napięcia, komiczne sytuacje i ciche dramaty, które splatają się w opowieść większą niż pojedyncze biografie. To historia o dojrzewaniu do odwagi i o sile, która rodzi się z codziennych zmagań, a nie spektakularnych gestów. Bohaterki są jak stokrotki – niepozorne, ale niezwykle wytrzymałe, rosną tam, gdzie nikt ich nie sadzi, i potrafią rozkwitnąć mimo przeciwności losu. Każda z nich odkrywa, że nowy początek nie wymaga rewolucji, lecz uważności na własne potrzeby i cichego przyzwolenia, by wreszcie postawić siebie na pierwszym miejscu. W Zaciszu uczą się pisać własne historie, odzyskiwać głos i budować poczucie wartości, które nie zależy od oczekiwań innych. To opowieść o kobietach, które – choć różne – łączy jedno: pragnienie, by wreszcie żyć tak, jak naprawdę chcą. [opis wydawcy]